CEHENNEMDE BÝR MEVSÝM Þiiri

CEHENNEMDE BÝR MEVSÝM - ARTHUR RIMBAUD

Aldanmýyorsam bir zamanlar hayatým,önüne bütün gönüllerin açýldýðý, yoluna bütün þaraplarýn döküldüðü bir þölendi. Bir akþamdý dizimi oturttum Güzelliði-Terslik edecek oldu-Ýler tutar yerini býrakmadým ben de. Bayrak açtým adalete karþý. Aldým baþýmý kaçtým. Ey büyücüler, size ey bahtsýzlýk, ey nefret, hazinem size emanet. Azmettim, söndürdüm içerimde insan ümidi adýna ne varsa. Bir yýrtýcý hayvan amansýzlýðýyla atýldým üzerlerine boðayým diye cümle sevinci. Cellatlara seslendim, ýsýrayým diye ölürken mavzerlerin kabzalarýný. Seslendim salgýnlara, boðsunlar istedim, kan içinde, kum içinde beni. Tanrý bildim musibeti. Gýrtlaðýma kadar battým çamurlara. Cürümün ayazýnda kurundum. Hop oturup hop kaldýrdým çýlgýnlýðý. Bana baharýn getirdiði iðrenç bir budala kahkahasýydý. Derken az önce iþte, bir de baktým ki kýkýrdamak üzereyim; aklýma eski þölenin anahtarlarýný aramak geldi, dedim belki de yeniden heveslenirim. Hayýrmýþ meðer o anahtarýn adý-Anlaþýldý ben bir düþteymiþim. "Sen canavar kalacaksýn..." falan filan... atýp tutmaya baþladý baþýma bu þirin hasýrlarý ören þeytan. "Ölümüne sürsün cümle iþtahýn, bencilliðin, cümle baðýþlanmaz günahýn." Ah, canýma yetti arttý-Kuzum þeytan, ne olur daha bir öfkesiz bakýver de benden yana ufak tefek, yolda kalmýþ alçaklýklar vara dursun, sen ki yazarda tasvir, öðreticilik vergilerinin yokluðuna vurgunsun, senin için kopardým lanetli gün defterimden bu uðursuz yapraklarý. Bu þiir 90808 defa okunmuþtur. Diðer: ARTHUR RIMBAUD Þiirleri