Zulmet Þiiri

Zulmet - Ahmet Haþim

Ey sen Ki þimdi þüpheli bir þekl-i pür-hayâl oldun Bu semâ-yý mesânýn altýnda! Gecenin mevti ufku baðlamadan Susmadan her teneffüs-i zinde, Ey sen Ki sönmemiþ zer-i zülfünde son ziyâ-yý nehâr, Bu genç elinle bu yorgun cebîn-i lâlimi sar, Ve sonra git. Bana bî-va?d olan bu yollar hep Adýmlarýnçün açýlmýþ pür-incilâ vü zeheb? Býrak leyâle bu cism-i garîb ü merdûdu, Dizim eðildi; soðuk bir deniz gibi zulmet Aðýr aðýr boðuyor bende ömr-i bî-sûdu. Diken ve taþlarý üstünde bir çetin râhýn Daðýldý nesc-i harîr-i ümîd-i mahrûmum Ve mutlaka gelecek, gölgelerle þimdi ölüm? Lâkin sen Ki gözlerinde güler nûru bir gümüþ mâhýn Eðilme, git Ve eyle gölgede pây-ý þebâbýný tesbît... Beni bir tûde eyleyen zulmet Sana hüsn-i hayâli nakþedecek: Oldu çeþmin nücûm ile mâlî, Onlarýn iþti?âl-i seyyâli Seni gûyâ karanlýk üstünde Etti bir heykel-i ziyâ gibi hak. Sen git Ve eyle da?vet-i iklîm-i rûhuna raðbet. Bu yol, bu yol, bu derin yol ki dâimâ mümted Bu yol uzun ve benim dizlerim eðildi; gözüm Kapandý. Da?vet-i yeldâla titriyor rûhum; Býrak ve git, beni mevt-i leyâle tevdî et. Büyük, derin ve soðuk bir deniz gibi zulmet Etti eþkâl-i arzý bî-hareket, Ve döktü rûhuma rü?yâya benzeyen bir mevt Büyük, derin ve soðuk bir deniz gibi zulmet: Lâkin sen Dudaklarýn yine pür-hande, gözlerin pür-zer Saçýn nücûm ile meþbû? u müþtail yine ter Býrakma rûhunu düþsün bu öldüren hisse, Ve git Ve eyle gölgede pây-ý ümîdini tesbît... O belde-i zer ü hülyâda bekleyen gözler ?Nerde?? derlerse, ?Ne oldu, nerde o?? derlerse, âh o gözler eðer, Miyâh-ý sâyede mevt-i fecî?imi anlat. Bu þiir 11 defa okunmuþtur. Diðer: Ahmet Haþim Þiirleri