Yollar Þiiri

Yollar - Ahmet Haþim

Bir lamba hüzniyle Kýsýldý altýn ufuklarda akþamýn güneþi; Söndü göllerde aks-i girye-veþi Gecenin âvdet-i sükuniyle Yollar Ki gider kimsesiz, tehî, ebedi, Yollar Hep birer hatt-ý pür sükut oldu Akþamýn sine-i gubârýnda. Onlar Hangi bir belde-i hayale gider, Böyle sessiz ve kimsesiz þimdi? Meftûr Ve muhterîz yine bir nefha-i hayal esiyor; Bu nefha dallarý bîtab ü bîmecal uyutur. Sonra eyler giyâhý nâlende, Sonra âgûþ-u ufk içinde ölür... Ey kalb! Seni öldürmesin bir sâye-i þeb, Ýþte bir dest-i sâhir ü mahfî Sana nûr-ý nücûmu indirdi. Kuruldu iþte, mesâfât içinde, lâl-i mesâ Bütün meâbid-i hiss ü meâbid-i hulyâ Bütün meâbid-i mechule-i ümmîd-i beþer... Gurûb içinde bir eþkâl-i bîhudud-ý zehep Zücâc-ý san'at ü fikretle yükselirler hep; Büyük denizlere benzer eteklerinde sükût, Sükût-ý namütenâhi, sükût-ý namahdût, Bir el Derîçelerde bir altýn ziya yakýp indi, Aktý âb-ý sükûta yýldýzlar Bütün sular zehebî lerzelerle iþlendi. Tâ öteden Þimdi zer gözleriyle tâ öteden Gam-ý ervâhý vecde davet eder Bütün meâbid-i mechule-i ümid-i beþer. Bütün meâbid-i vecdin soluk ilaheleri Birer birer iniyor, gözlerinde rüyalar; Dudaklarýnda ziyâdâr ve muhteriz titrer Akþamýn buse-i huzû-eseri. Soluk ve gölgeli simalarýnda reng-i mesâ Nakþeder bir teheyyüc-i rüya: Biri yorgun sema-yý lâle bakar, Biri bir gölge meþy ü gâþyile Miyâh-ý râkideye samt ü hâb içinde akar; Biri bir erganûn-ý eb'âdý Dinliyor gölgelerde ser-bezemin, Biri altýn gözüyle, güya ki, Sana ey kalb-i müphem ü bâkî "Gel!" diyor. Lakin Ýniyor Ýþte leylin zalâm-ý bîdâdý... Yollar Ah ey kimsesiz giden yollar, Yollarýn ey sükût-ý hüzn-eseri, Bugünün inmeden þeb-i kederi, Meâbid-i emel ü histe sönmeden bu ziya, Ölmeden onlarýn ilaheleri, Ah gitmez mi, kimsesiz, sessiz Yollar, Ah gitmez mi hatt-ý sâkitiniz, Þimdi zer gözleriyle, tâ öteden Tâ öteden Gam-ý ervâhý vecde davet eden Uzak meâbid-i pür-nûr-ý vecd ü rüyaya Ki câbecâ kapýyor bâb-ý vâ'dini sâye. Bu þiir 13 defa okunmuþtur. Diðer: Ahmet Haþim Þiirleri