O Þiiri

O - Ahmet Haþim

Bir hasta kadýn, Dicle'nin üstünde her akþam Bir hasta çocuk gezdirerek, çöllere gül-fâm Sisler uzanýrken o senin doðmaný bekler. Yorgun gibi mühmel duran asude ufuklar Titrer, silinir...Dâmen-i þeb her þeyi saklar, Ýklim-i hayalâta bakan bir nazar-ý dûr Hüzniyle doðar necm-i sema sâkit ü mahmur; Bir mâilik üstünde yanar gizli ziyalar Leylin bütün ezhârý semalarda açarlar, Leylin bütün ezhârý, bütün ruh-ý ziyasý; Bir nefha-yý meçhulenin eþyaya temasý, Zulmetlerin esrarýný baþtan baþa sallar, Sen, ah, doðarsýn o zaman, mest ü ziyadar... Sahilleri sessiz dolaþan hasta hayale, Bir nûr-ý teselli taþýr alnýndaki hâle; Hatta o soluk çehreye nûrun dokunurken, Bir buseye benzerdi ki gelmiþ ona senden. Nehrin gece, rüya vü serâirle boðulmuþ, Ufkunda tahassürler okur gamzede bir kuþ. Bir giryeli ses - belki kadýn, belki de erkek - Söyler gecenin þi'rine bir aþk, bir ahenk... Nûrun dökülür, sahil erir, karþýki yerler Bir hâb-ý münevverde hep eþkalini gizler; Sîmîn dumanlarda ölür ruh-ý menâzýr, Bir ra'þe-i zerrin ta karþýda yer yer Mahmur ýþýklar yüzer esrar üzerinde Yorgun sular üstünde kanar bir þeb-i hande... Her lerze, her ahenk bulut, hâb oluyorken, Bir feyz-i umumi-i ziyadar ile birden, Sakin soluyorken gece eþbâh ü avâlim, Yalnýz o ziyalarda kalýr sakin ü muzlim. Ey mâh cebînin o cebîn-i keder ü gam, Altýnda o yorgun, o soluk heykel-i mâtem! Bu þiir 12 defa okunmuþtur. Diðer: Ahmet Haþim Þiirleri