Nehir Üzerinde Þiiri

Nehir Üzerinde - Ahmet Haþim

Akþam? Sarý bir hasta semâ? Bir gam-ý mechûl? Sisler gibi tutmuþ yine sahilleri eylûl, Bir hüzn-i müzehheb gibi durgun yine Dicle, Sessizliði olmuþ yine rü?yâlara hacle. Faslýn yeni lerziþleri her sâyede mahsûs, Gûyâ ki uyur kalb-i tabiatta bir ?efsus!? Her þey o kadar gamlý, soluk, mübhem ü bî-fer, Gûyâ ki ölür hüzn-i sevâhilde perîler? Çýkmýþtýk o gün Dicle?ye, sessizce kürekler Nehrin zehebî sîne-i emyâhýný yýrtar, Aðlardý o altýn suyun üstünde bir âhenk, Serperdi o bî-kes sese akþam sarý bir renk, Gûyâ ki o gün Dicle?nin üstündeki mâtem, Âfaaka sürükler sarý güller, kýrizantem? Solmuþtu onun hüzn ile simâ-yi berîni, Bir ince tül altýnda duran zülf-i zerîni; Akþamlarý enfâsýna düþmüþ uçuþurken Sarmýþtý o sâkin yüzü bir gölge semâdan Dalmýþtý o gözler ebediyetlere? Yorgun, Yorgundu o gözlerle bakan rûh-ý melûlün; Akþam gibi a?sab]ý geren reng-i garibi? Gûyâ ki kamer!.. Sendin onun rûh-ý necîbi, Sendin ki eden hüznünü mehtâba müþâbih; Her þey o nazarlarda semâlarla müþâfih, Her þey sana bir parça yakýn, sâf, ebedîdi, Sâhilde ezân seslerinin aks-i medîdi, Bî-tâb uzanýrken dönüyorduk? Yine sâkin Mübhem, sarý yýldýzlarý bir leyl-î hazânýn, Tenhâ sular üstendi açýp titreþiyorken, Artýk daha vâzýhtýn o gözlerde kamer, sen! Ey sen, ey onun ru ve ey mâtem-i seyyâl, Ey þimdi bakan hüznüme, âh ey kamer-i lâl! (Piyale, 1926) Bu þiir 16 defa okunmuþtur. Diðer: Ahmet Haþim Þiirleri