Hilâl-i Semen Þiiri

Hilâl-i Semen - Ahmet Haþim

Daha pek yavru, pek küçükken ben, Büyük annem tutardý alnýmdan. ?- Bana bak, böyle dilberim? derdi. Sonra mâh-ý nev-incilâya bakar, Leb-i maðmûmunu bir bükâsaklar, Bir hitâb-î semâyi dinlerdi. Ey hayatýmda her doðan derdi Kalbeden bir ziyâ-yi hissîye, Bu duâsiydi eski bir rûhun Sis ve zulmette gizli âtiyye. Leyle-î gayb, sýrr-ý müstakbel, Çeþm-i sâfýnda hasta bir çocuðun Gizli fecrin ziyâlarýndan emel, Bir tesellî-î mihribân alacak, O harâbât-ý târ ü sâkitiye Doðacak belki bir ziyâ-yý þafak. Böyle her nev-hilâli seyretti, O soluk göz ki þimdi topraktan Seyreder baþka bir hilâl-i semen, Ben ki efsâne-î tahayyülden Hep hayatýmda bir emel taþýdým O solan þi?r-i sâf ü maðmumumu Hep o mazîyle duymak isterdim, Gözünün samt-ý pür-füsûnunda. Gel bu þâmýn gümüþ sükûtunda Bu sadeften hilâle karþý senin Bir yeþil bûse saklayan gözünün Göreyim cennetinde âtimi. (Göl Saatleri, 1921) Bu þiir 14 defa okunmuþtur. Diðer: Ahmet Haþim Þiirleri