Ferdâ Þiiri

Ferdâ - Tevfik Fikret

Bugünün gençlerine Ferdâ senin; senin bu teceddüd, bu inkýlâb... Her þey senin deðil mi ki zâten?.. Sen, ey þebâb, Ey çehre-yî behîc-i ümîd, iþte ma?kesin Karþýnda: Bir semâ-yý seher, sâf ü bî-sehâb, Âgûþ-ý lerze-dârý açýk, bekliyor., þitâb! Ey fecr-i hande-zâd-ý hayât, iþte herkesin Enzârý sende; sen ki hayâtýn ümidisin. Alnýnda bir sitâre-yi nev, yok, bir âfitâb, Âfâka doð, önünde þu mâzî-yi pür-mihen Sönsün müebbeden. Sönsün müebbeden o cehennem; senin bugün Cennet kadar güzel vatanýn var. Þu gördüðün Zümrüd bakýþlý, inci þetâretli kýzcaðýz Kimdir bilir misin? Vatanýn... þimdi saygýsýz Bir göz bu nazlý çehreye - Allah esirgesin! - Kem bir nazarla baksa tahammül eder misin? Ýster misin, þu ak sakalýn pâk ü muhteþem Pîþâni-yî vekârýna, bir kirli el demem, Hattâ yabancý bir el uzansýn? Þu makberi. Razý olur musun, taþa tutsun þu serseri? Elbet hayýr, o makber, o pîþâni-yî vakur Kudsî birer misâl-i vatandýr... vatan gayûr Ýnsanlarýn omuzlarý üstünde yükselir. Gençler, bütün ümîd-i vatan þimdi sizdedir: Her þey sizin, vatan da sizin, her þeref sizin; Lâkin unutmayýn ki zaman tünd ü mutmain Bir hatve-yi samût ile ta?kîb eder bizi. Önden koþan, fakat yine dikkatle her izi Ta?mîke yol bulan bu yanýlmaz muâkýbin Þermende-yi itâbý kalýrsak, yazýk!.. Demin "Ferda senin!" dedim, beni alkýþladýn; hayýr. Bir þey senin deðil, sana ferdâ vedîadýr; Her þey vedîadýr sana, ey genç, unutma ki Senden de bir hesâb arar âtî-yi müþtekî. Mâzîye þimdi sen bakýyorsun pür intibah. Âtî de senden eyleyecek böyle iþtibâh. Her uzvu gird-bâd-ý havâyicle sarsýlan Bir neslin oðlusun; bunu yâd et zamân zamân. Asrýn, unutma, bârikalar asr-ý feyzidir: Her yýldýrýmda bir gece, bir gölge devrilir, Bir ufk-ý i?tilâ açýlýr, yükselir hayât; Yükselmeyen düþer: ya terakkî, ya inhitât! Yükselmeli, dokunmalý alnýn semâlara; Doymaz beþer dedikleri kuþ i?tilâlara... Uðraþ, didin, düþün, ara, bul, koþ, atýl, baðýr; Durmak zamâný geçti, çalýþmak zamânýdýr! Bu þiir 18 defa okunmuþtur. Diðer: Tevfik Fikret Þiirleri