Ey Kýz Þiiri

Ey Kýz - Tevfik Fikret

Feyz-i bahârdýr deheninden uçan ziyâ: Bekler çiçek açýlmak için ibtisâmýný; Bekler hubûb için o seher - hîz olan sabâ Bir hýrâmýný. Hüsnün bütün havâssýný taðyîr eder gibi: Nûrunla hande hande olur çehre-yî melâl, Pîþinde lem?a lem'a durur bir seher gibi Zulmet-î leyâl. Bir ihtiramdýr bu semâvî cemâline, Pîrâmeninde zelzeleler pür sükûn olur; Çarparsa âsumân nazar-i infialine Ser-nigûn olur. Vaz'-î meâl-perverin eþ?ârdan güzel; Þâir deðil, fakat ne kadar þâirânesin! Sâfiyyet-i muhabbete ezhârdan güzel Bir niþânesin. Envâr-ý ismetinle tecellî kýlýnca sen Enzâr-ý aþk önünde olur mâil-i sücûd; Bulmuþ kadar lâtîfsin, ey gonce-pîrehen. Rûhtan vücûd. Rahmet biter, bulut daðýlýr, mihr-i nev-bahâr Âfâk lem?a-rîz oluyorken hazîn hazîn, Eyler çiçeklerin biri bir hande âþikâr: Sen o handesin. Lâkin bakýlsa en hired-âþûb ziynetin Kýzlýktýr, ol hicâb ki hüsnün sefâsýdýr; Kýzlýk hayâl içinde güzel bir hâkîkatin Ýncilâsýdýr. Kýzlýk, o çehre kim üzülür bir nigâhtan, Sevdâ, çiçek, þebâb... bu Ýlâhî bedîalar, Ýnmiþ cihâna cümlesi bir hacle-gâhtan Bir dem-i seher. Bu þiir 22 defa okunmuþtur. Diðer: Tevfik Fikret Þiirleri