Durmayalým Þiiri

Durmayalým - Mehmet AKÝF ERSOY

Sa'di diyor ki: 'Bir gece biz kervan ile Aðýr aðýr gitmekte iken yolumuz düþtü bir çöle. Hýzla geçmek için o korkutucu ýssýz çölü, Bütün yolcular istirahati feda ederek, Gitmektelerdi.Bir aralýk bende yürümeye güç Hiç kalmamýþ ki düþmüþüm artýk uykuya yenik. Avare bir yolcuyu bekler mi kafile? Çaresiz yola devam edecek varýncaya dek konak yerine. Bir de uyandým ki baþucuma dikilmiþ bir deveci þunlarý söylemekte: 'Kalk ey zavallý yolcu, uzaklaþtý kervan! Uykum benim de yok deðil ama bu çöl, Ýstirahat yeri olurmu ki bin türlü korku var? Varmak istediði yere varýp durmayýp giden; Yoktur kurtuluþ ümidi bu çöller geçilmeden. Yazýk ki yolda böyle düþen uyku derdine, Hep yolcular gider de kalýr kendi kendine! ' Gerçi olayýn kendisi önemsizdir, bunda haklýsýn, ancak düþün: Ýnsaflý ol, bundan baþka hikmet dolu bir prensip varmý bugün? Varmak istersen -diyor Sa'di eðer maksada, Tuttuðun yollar hiç bitmeyecek gibi olsada; Yola devam et, durmayýp git, yolda kalmaktan sakýn! Azim sahibi insan için neymiþ uzak, neymiþ yakýn? Hangi güçlüktür ki gayrete gelince kolaylaþmasýn? Hangi korkunç þey varki insandan korkmasýn? Bu þiir 34909 defa okunmuþtur. Diðer: Mehmet AKÝF ERSOY Þiirleri