Süleymaniye Kürsüsünden Þiiri

Süleymaniye Kürsüsünden - Mehmet AKÝF ERSOY

Bir de Ýstanbul'a geldim ki: bütün çarþý, pazar Naradan çalkanýyor, öyle ya... Hürriyet var! Galeyan geldi mi, mantýk savuþurmuþ... doðru: Vardý aklýndan o gün her kimi gördümse zoru. Kimse farkýnda deðil, anlaþýlan, yaptýðýnýn; Kafalar tütsülü hülya ile, gözler kýzgýn; Sanki zincirdekiler hep boþanýr zincirden, Yýkývermiþ de týmarhaneyi çýkmýþ birden! Zurnalar þehr ahalisini takmýþ peþine; Yedisinden tutarak ta dayanýn yetmiþine! Eli bayraklý alaylar yürüyor dört keçeli, En aðýr baþlýsýnýn bir zili eksik, belli! Ötüyor her taþýn üstünde birer dilli düdük. Dinliyor kaplamýþ etrafýný yüzlerce hödük! Kim ne söylerse, hemen el vurup alkýþlayacak -Yaþasýn -Kim yaþasýn? -Ömrü olan. Þak! Þak! Þak! Ne devairde hükümet, ne ahalide bir iþ! Ne sanayi, ne maarif, ne alýþ var, ne veriþ. Çamlýbel sanki þehir, zabýta yok, rabýta yok; Aksa kan sel gibi, dindirecek vasýta yok. 'Zevk-i hürriyeti onlar daha çok anlamalý' Diye mekteblilerin mektebi tekmil kapalý! Ýlmi tazyik ile ta'lim, o da istibdad Haydi öyleyse çocuklar, ebediyyen azad. Nutka gelmiþ öte dursun hocalar bir yandan... Sahneden sahneye koþmakta bütün þakirdan. Kör çýban neþterin altýnda nasýl patlarsa, Hep aðýzlar deþilip, kimde ne cevher varsa, Saçýyor ortaya, ister temiz, ister kirli; Kalmýyor kimseciðin muzmeri artýk gizli. Dalkavuk devri deðil, eski kasaid yerine Üdebanýz ana-avrat sövüyor birbirine. Türlü adlarla çýkan namütenahi gazete, Ayrýlýk tohumunu bol bol atýyor memlekete. Ýt yetiþtirmek için topraðý gayet münbit Bularak fuhþ ekiyor salma gezen bir sürü it Yürüyor dine beþ on maskara, alkýþlanýyor, Nesl-i hazýr bunu hürriyet-i vicdan sanýyor. Kadýn erkek koþuyor borc ederek Avrupa'ya... Sapa düþmekte bizim þýklara, zanným Asya. Hakka tevfiz ile üç dane yetiþmiþ kýzýný, Taþýyanlar bile varmýþ, buradan baldýzýný... Analýk ilmi için Paris'e, yüksünmeyerek... Yük aðýr, ecri de nisbetle azim olsa gerek. Bu þiir 22235 defa okunmuþtur. Diðer: Mehmet AKÝF ERSOY Þiirleri