Küfe Þiiri

Küfe - Mehmet AKÝF ERSOY

Beþ on gün oldu ki, mu'tâda inkýyâd ile ben Sabahleyin çýkývermiþtim evden erkenden. Bizim mahalle de Ýstanbul'un kenârý demek: Sokaklarýnda gezilmez ki yüzme bilmiyerek! Adým baþýnda derin bir buhayre dalgalanýr, Sular karardý mý, artýk gelen gelir dayanýr. Bir elde olmalý kandil, bir elde iskandil, Selâmetin yolu insan için bu, baþka deðil! Elimde bir koca deðnek, onunla yoklayarak, Önüm adaysa basýp, yok, denizse atlayarak, Ayakta durmaya elbirliðiyle gayret eden, Lisân-ý hâl ile amma rükûa niyyet eden- O sâlhurde, harâb evlerin saçaklarýna, Sýðýnmýþ öyle giderken, hemen ayaklarýna Delîlimin koca bir þey takýldý... Baktým ki: Geniþçe bir küfe yatmakta, hem epey eski. Bu bir hamal küfesiymiþ... Aceb kimin? Derken; On üç yaþýnda kadar bir çocuk gelip öteden, Gerildi, tekmeyi indirdi öyle bir küfeye: Tekermeker küfe bîtâb düþtü tâ öteye. -Benim babam senin altýnda öldü, sen hâlâ Kurumla yat sokaðýn ortasýnda böyle daha! O anda karþýki evden bir orta yaþlý kadýn Göründü: -Oh benim oðlum, gel etme kýrma sakýn! Ne istedin küfeden yavrum?Aðzý yok, dili yok, Baban sekiz sene kullandý... Hem de derdi ki: "Çok Uðurlu bir küfedir, kalmadým hemen yüksüz... " Baban gidince demek kaldý âdetâ öksüz! Onunla besliyeceksin ananla kardeþini. Bebek misin daha öðrenmedin mi sen iþini?" Dedim ki ben de: Ayol dinle annenin sözünü... Fakat çocuk bana haykýrdý ekþitip yüzünü: -Sakallý, yok mu iþin? Git, cehennem ol Þuradan! Ne dýrlanýp duruyorsun sabahleyin oradan? Benim içim yanýyor: Dað kadar babam gitti... -Baban yerinde adamdan ne istedin þimdi? Adamcaðýz sana, bak hâl dilince söylerken... -Býrak haným, o çocuktur, kusûra bakmam ben... Adýn nedir senin, oðlum? -Hasan. -Hasan, dinle. Zararlý sen çýkacaksýn bütün bu hiddetle. Benim de yandý içim anlayýnca derdinizi... Fakat, baban sana ýsmarlayýp da gitti sizi. O, bunca yýl çalýþýp alnýnýn teriyle seni Nasýl büyüttü? Bugün, sen de kendi kardeþini, Yetim býrakmýyarak besleyip büyütmelisin. -Küfeyle öyle mi? -Hay hay! Neden bu söz lâkin? Kuzum, ayýp mý çalýþmak, günah mý yük taþýmak? Ayýp: Dilencilik, iþlerken el, yürürken ayak. -Ne doðru söyledi! Öp oðlum amcanýn elini... -Unuttun öyle mi? Bayramda komþunun gelini: "Hasan, dayým yatý mekteplerinde zâbittir; Senin de zihnin açýk... Söylemiþ olaydýk bir... Koyardý mektebe... Dur söyleyim" demiþti hani? Okutma sen de hamal yap bu yaþta þimdi beni! Söz anladým uzun, hem de pek uzun sürecek; Benimse vardý o gün birçok iþlerim görecek; Býraktým onlarý, saptým yokuþlu bir yoldan, Ne oldu þimdi aceb, kim bilir, zavallý Hasan? Bizim çocuk yaramaz, evde dinlenip durmaz; Geçende Fâtih'e çýktýk ikindi üstü biraz. Kömürcüler kapýsýndan girince biz, develer Kýzýn merâkýný celbetti, dâima da eder: O yamrý yumru beden, upuzun boyun, o bacak, O arkasýndaki püskül ki kuyruðu olacak! Hakîkaten görecek þey deðil mi ya? Derken, Dönünce arkama, baktým: Beþ on adým geriden, Belinde enlice bir þal, baþýnda âbâni, Bir orta boylu, güler yüzlü pîr-i nûrânî; Yanýnda koskocaman bir küfeyle bir çocucak, Yavaþ yavaþ geliyorlar. Fakat tesâdüfe bak: Çocuk, benim o sabah gördüðüm zavallý yetim... Þu var ki, yavrucaðýn hâli eskisinden elim: Cýlýz bacaklarýnýn dizden altý çýrçýplak... Bir ince mintanýn altýnda titriyor, donacak! Ayakta kundura yok, baþta var mý fes? Ne gezer! Düðümlü alnýnýn üstünde sâde bir çember. Nefes deðil o soluklar, kesik kesik feryad; Nazar deðil o bakýþlar, dümû-i istimdad. Bu bir ayaklý sefalet ki yalnayak, baþ açýk; On üç yaþýnda buruþmuþ cebin-i safi, yazýk! O anda mekteb-i rüþdiyyeden taburla çýkan Bir elliden mütecaviz çocuk ki, muntazaman Geçerken eylediler ihtiyarý vakfe-güzin... Hasan'la karþýlaþýrken bu sahne oldu hazin; Evet, bu yavrularýn hepsi, pür südud-i þebab, Eder dururdu birer aþiyan-ý nura þitab. Birazdan oynýyacak hepsi bunlarýn, ne iyi! Fakat Hasan, babasýndan kalan o pis küfeyi, -Ki ezmek istedi görmekle reh-güzarýnda- Ýlel'ebed çekecek dûþ-i ýztýrarýnda! O, yük deðil, kaderin bir cezasý ma'sûma... Yazýk, günahý nedir, bilmeyen þu mahkuma! Bu þiir 28877 defa okunmuþtur. Diðer: Mehmet AKÝF ERSOY Þiirleri