Bayram Þiiri

Bayram - Mehmet AKÝF ERSOY

Gelin de bayramý Fatih'te seyredin, zira Hayale, hatýra sýðmaz o herc ü merc-i safa, Kucakta gezdirilen bir karýþ çocuklardan Tutun da, ta dedemiz demlerinden arta kalan, Asýrlar ölçüsü boy boy asali nesle kadar, Büyük küçük bütün efrad-i belde, hepsi de var! Adým baþýnda kurulmuþ beþik salýncaklar, Ýçinde darbuka, teflerle zilli þakþaklar, Biraz gidin; Kocaman bir çadýr... önünde bütün, Çoluk çocuk birer onluk verip de girmek için Nöbetle bekleþiyorlar; acep içinde ne var? "Caponya'dan gelen insan suratlý bir canavar!" Geçin: sýrayla çadýrlar, önünde her birinin. Diyor: "Kuzum, girecek varsa durmasýn girsin." Baðýrmadan sesi bitmiþ ayaklý bir ilan, "Alýn gözüm buna derler..." sedasý her yandan. Alettirikçilerin keyfi pek yolunda hele: Gelen yapýþmada bir, mutlaka o saplý tele, Terazilerden adam eksik olmuyor; birisi Ýnince binmede artýk onun da hemþerisi: "Hak okka çünki bu kantar... Frenk icadý gýram Deðil! Diremleri dörtyüz, hesapta þaþmaz adam." "Muhallebim ne de kaymak! "Þifalýdýr macun!" "Simit mi istedin aða!" "Yokmuþ onluðun, dursun." O baþta: Kuþkunu kopmuþ eðerli düldüller Bu baþta: Paldimi düþmüþ semerli bülbüller Baloncular, hacýyatmazlar, fýrýldaklar, Horoz þekerleri, civ civ öten oyuncaklar; Saðýnda atlýkarýnca, solunda tahtýrevan Önünde bir sürü çekçek, tepende çifte kolan Öbek öbek yere çökmüþ kömür çeken develer... Ferag-ý bal ile birden geviþ getirmedeler, Koþan, gezen, oturan, maniler düzüp çaðýran. Davullu zurnalý "dans" eyliyen, coþup baðýran, Bu kainat-i sürurun içinde gezdikçe, Çocuklarýn tarafýndaydý en çok eðlence, Güzelce süslenerek dest-i naz-ý maderle, Birer çiçek gibi nevvar olan bebeklerle Gelirdi safha-i mevvac-i iyde baþka hayat... Bütün sürur u setaretti gördüðüm harekat, Onar parayla biraz sallandýrdýlar... derken, Dururdu "Yandý!" sadasýyle türküler birden, - Ayol, demin daha yanmýþtý a! Herif sen de, - Peki kýzým, azýcýk fazla sallarým ben de. "Deniz dalgasýz olmaz Gönül sevdasýz olmaz Yari güzel olanýn Baþý belasýz olmaz! Haydindi mini mini maþallah Kavuþuruz inþallah..." Fakat bu levha-i handana karþý, pek yaþlý, Bir ihtiyar kadýnýn koltuðunda gür kaþlý, Uzunca saçlý güzel bir kýz aðlayýp duruyor. Gelen geçen "Bu niçin aðlýyor?" deyip soruyor. - Yetim ayol... Bana evlat belasýdýr bu acý Çocuk deðil mi, 'salýncak' diyor... - Salýncakçý! Kuzum, biraz da bu binsin... Ne var sevabýna say... Yetim sevindirenin ömrü çok olur... - Hay hay! Hemen o kýz da salýncakçýnýn mürüvvetine Katýldý aðlamýyan kýzlarýn setaretine. Bu þiir 47066 defa okunmuþtur. Diðer: Mehmet AKÝF ERSOY Þiirleri