Gece Þiiri

Gece - Mehmet AKÝF ERSOY

"Ömürler geçti, sen yoksun, gel ey bir tanecik Ma’bûd, Gel ey bir tanecik galib, gel ey bir tanecik mevcûd!" ...Üstâd-ý hakîmim Ferid Beyefendi’ye Bütün kandillerin tehlile dalmýþlar... Þaþýrdým ben: Nasýl mabet ki sun’un, sermedî bir secde gök kubben! Kapanmýþ, titriyor dünyalarýn haþyetle karþýnda; Melekler, sanki baþ kesmiþ durur dâmân-ý Arþýnda. Ne rengârenk ubûdiyyetle, ya Rab, hercümerc âfâk; Karanlýklar, ýþýklar, gölgeler, lebrîz-i istiðrâk. Bu istiðrâk uyandýrmaz mý, devrettikçe, ekvaný, Perîþân ruhumun inler harap evtar-ý imâný. Periþân: çünkü yükselmiþ deðil feryâd-ý gümrâhým; Þu mahþer mahþer envârýn biraz yol verse, Allah’ým! Evet, milyarla âlem vecde gelmiþ bu’d-ý mutlakta Benim bîçâre gölgem çýrpýnýr bir damla toprakta! Samimîdir bütün gûþ ettiðin âvâz hilkatten, Niçin gözyaþlarým haybetle dönsün sardiyetten? Diyorlar, hep senin þemsinden ayrýlmýþ, bu ecrâmý... Ýlâhî, onlarýn bir an için olmazsa ârâmý; Nasýl dursun, benim bîçâre gölgem, senden ayrýlmýþ? Güneþlerden deðil, ya Rab, senin sînenden ayrýlmýþ! Henüz yâdýmdadýr bezminde medhûþ olduðum demler; O demler ki yâdýnda kopar beynimde bin mahþer! Tutundun kibriyadan bir nikap, uçtun nigâhýmdan, Îlâhî bin tecellî berk ururken kýble-gâhýmdan, Vurur mihrâptan mihrâba alným þimdi hüsrânla; Tesellî bulmanýn imkâný yok ferdâ-yý gufrânla. Serilmiþ, secdemin inler durur yerlerde mi’râcý; Semâlardan gelir ummanlarýn tehlîl-i emvâcý! Karanlýklar, gölgeler, ýþýklar sussun ki, Allah’ým, Bütün dünyayý inletsin benim secdem, benim âhým . Ömürler geçti, sen yoksun, gel ey bir tanecik Ma’bûd, Gel ey bir tanecik galib, gel ey bir tanecik mevcûd! Ya sýyrýlsýn þu vahdet-gâhý vahþet zâr eden hicrân, Ya bir nefhanla serpilsin bu hasîr kalbe itminân. Hayýr, imanla, itminânla dinmez ruhumun ye’si: Ne âfâk isterim sensiz, ne enfüs, tamtakýr hepsi! Senin mecnûnunum, bir sensin ancak taptýðým Leylâ; Ezelden sunduðun þehlâ-nigâhýn mestiyim hâlâ! Gel ey sâkî bâki, gel, Elest’in yâdý þâdolsun: Yarým peymâne sun, bir cür’a sun, tek ayný meyden sun! O lâhûtî þarâbýn vahyi her zerremden inlerken, Bütün aheng-i hilkat bir zaman dinsin enînimden. Gel ey dünyâlarýn Mevlâ’sý, ey Leylâ-yý vicdâným, Senin yâd olduðum sînende olsun, varsa, pâyâným! (Mehmet Akif Ersoy) Bu þiir 71348 defa okunmuþtur. Diðer: Mehmet AKÝF ERSOY Þiirleri