EBABÝL Þiiri

EBABÝL - ORHAN VELÝ KANIK

Alýp içinde sesler uçuþan bu akþamdan Hafýzamý bir deniz kýyýsýna çeken yol, Aydýnlýk rüyalarýn peþine düþen gondol Mavi bir denizde yüzer gibi yanan þamdan. Tuþlarýn üstünde karanlýðýn heyulasý Ve birden kalbe çýrpýnýþlar veren hatýra. Çekmede beni saadet dolu dünyalara Mine parmaklarýnda sedalaþan hülyasý. Sýyrýlmada gözlerimden yýllarca geceler Ve yalnýz kalmada bir yaza ram olan sahil, Uçuþmada gökyüzünde bir sürü ebabil: Sevgimi ve hasretimi ebedi kýlan yer. Açýk pancurlarýndan seslerin dokulusu.. Bir göl mü ürpermede ruhun uzaklarýnda? En yakýn sevgiyi duymayan dudaklarýnda Her yaþayýþtan daha güzel olan gülüþü. Ilýk gölgelerde uyutup düþünceleri Beyaz etekler ile bana göründüðün an Ve kapýlarý yeþil sabahlara açýlan Sýcak tahayyüllerle dolu yaz geceleri. Renkli fanuslarýn altýnda doðan dünyasý, Omuzlarýnda ay ýþýðýndan örgülerle Eklenmede içime hasret kaldýðým yerle Mine parmaklarýnda sadalaþan hülyasý. Bu þiir 48074 defa okunmuþtur. Diðer: ORHAN VELÝ KANIK Þiirleri