BUÐDAY Þiiri

BUÐDAY - ORHAN VELÝ KANIK

Düzüldü uçsuz bucaksýz alay, Çýngýraklar çalar kapýlarda. Düzüldü uçsuz bucaksýz alay, Bak, son hasad baþladý rüzgarda. Okundan atýlmak üzere yay, Kuyularýn aðzý geniþledi. Okundan ayrýlmak üzere yay, Korku ta kemiðime iþledi. Savruluyor gökyüzünde buðday, Gölgeler uzaklaþýyor yerde. Savruluyor gökyüzünde buðday, Tanrým! tanrým! Bir deva bu derde. Düzüldü uçsuz bucaksýz alay, Çýngýraklar çalar kapýlarda. Düzüldü uçsuz bucaksýz alay, Bak, son hasad baþladý rüzgarda. Undan bize de pay, bize de pay, Koþun, buðday daðýtýyor Yusuf. Undan bize de pay, bize de pay, Çökmeden sonu gelmiyen küsuf. Eriyecek tencerede kalay, Çocuklar aðlaþmasýnlar daðda. Eriyecek tencerede kalay, Yetiþmiyecek Ömer imdada. Altýnda ayný eyer, ayný tay; Arayýcýsý herkes bir sesin. Altýnda ayný eðer, ayný tay; Seferi ayný köye herkesin. Artýk kuruldu bu kervansaray, Boþuna düþünür ihtiyarlýk. Artýk kuruldu bu kervansaray, Þimdi seslerle dolu mezarlýk. Bu þiir 54693 defa okunmuþtur. Diðer: ORHAN VELÝ KANIK Þiirleri