SARHOÞ GEMÝ Þiiri

SARHOÞ GEMÝ - ARTHUR RIMBAUD

Ölü sularýndan iniyordum nehirlerin Baktým yedekçilerim iplerimi býrakmýþ; Cýrlak kýzýlderililer, niþan almak için Hepsini soyup alaca direklere çakmýþ. Bana ne tayfalardan; umurumda deðildi Pamuklar, buðdaylar, Felemenk ve Ýngiltere; Bordamda gürültüler patýrtýlar kesildi; Sular aldý gitti beni can attýðým yere. Med zamanlarý, çýlgýn çalkantýlar üstünde, Koþtum, bir çocuk beyni gibi saðýr, geçen kýþ Adalarýn karalardan çözüldüðü günde Yeryüzü böylesine allak bullak olmamýþ. Denize bir kasýrgayla açýldý gözlerim; Ölüm kervaný dalgalarý kattým önüme; Bir mantardan hafif, tam on gece hora teptim; Bakmadým fenerlerin budala gözlerine. Çocuklarýn bayýldýðý mayhoþ elmalardan Tatlýydý çam tekneme iþleyen sular; Ne þarap lekesi kaldý,ne kusmuk, yýkanan Güvertemde; demir, dümen ne varsa tarumar. O zaman gömüldüm artýk denizin Þi’rine, Ýçim dýþým sütbeyaz köpükten, yýldýzlardan, Yardýðým yeþil maviliðin derinlerine Bazan bir ölü süzülürdü, dalgýn ve hayran. Sonra birden mavilikleri kaplar meneviþ Iþýk çaðýltýsýnda, çýlgýn ve perde perde, Ýçkilerden sert, bütün musikilerden geniþ Arzu, buruk ve kýzýl, kabarýr denizlerde. Gördüm þimþekle çatlayýp yarýlan gökleri, Girdaplarý, hortumu; benden sorun akþamý, Bir güvercin sürüsü gibi savrulan fecri, Ýnsana sýr olaný, gördüðüm demler oldu. Güneþi gördüm, alçakta, kanlý bir ayinde; Sermiþ parýltýsýný uzun, mor pýhtýlara. Eski bir dram oynuyor gibiydi, enginde, Ürperir uzaklaþan dalgalar sýra sýra. Yeþil geceyi gördüm, ýþýl ýþýl karlarý; Beyaz öpüþler çýkar denizin gözlerine; Uyanýr çýn çýn öter fosforlar, mavi, sarý; Görülmedik usareler geçer döne döne. Azgýn boðalar gibi kayalara saldýran Dalgalar aylarca sürükledi durdu beni Beklemedim Meryem’in nurlu topuklarýndan Kudurmuþ denizlerin imana gelmesini. Ülkeler gördüm görülmedik, çiçeklerine Gözler karýþmýþ, insan yüzlü panter gözleri Büyük ebem kuþaklarý gerilmiþ engine, Morarmýþ sürüleri çeken dizginler gibi. Bataklýklar gördüm, geniþ, fýkýr fýkýr kaynar; Sazlar içinde koskoca bir ejderha, Durgun havada birdenbire yarýlýr sular, Enginler þarýl þarýl dökülür girdaplara. Gümüþ güneþler, sedef dalgalar, mercan gökler; Ýðrenç leþ yýðýnlarý bozbulanýk koylarda; Böceklerin kemirdiði dev yýlanlar düþer. Eðrilmiþ aðaçlardan simsiyah kokularla. Çýldýrýrdý çocuklar görseler mavi suda O altýn, o gümüþ, cývýl cývýl balýklarý. Yürüdüm, beyaz köpükler üstünde, uykuda; Zaman zaman kanadýmda bir cennet rüzgarý. Bazan doyardým artýk kutbuna, kýtasýna; Deniz þýpýr þýpýr kuþatýr sallardý beni; Garip sarý çiçekler sererdi dört yanýma; Duraklar kalýrdým, diz çökmüþ bir kadýn gibi. Sallanan bir ada, üstünde vahþi kuþlarýn Bal rengi gözleri, çýðlýklarý, pislikleri; Akþamlarý, çürük iplerimden akýn akýn Ölüler inerdi uykuya gerisin geri. Ýþte ben o yosunlu koylarda yatan gemi Bir kasýrgayla atýldým kuþ uçmaz engine; Sýzmýþken kýyýda, sularla sarhoþ; gövdemi Hanze kadýrgalarý takamazken peþine. Büründüm mor dumanlara, baþýboþ, derbeder, Delip geçtim karþýmdaki kýzýl semalarý; Güvertemde cins cins þaire mahsus yiyecekler; Güneþ yosunlarý, mavilik medusalarý. Koþtum, benek benek ýþýkla sarýlý teknem, Çýlgýn teknem, ardýmda yaðýz deniz atlarý; Temmuz güneþinde sapýr sapýr dökülürken Kýzgýn hunilere koyu mavi gök katlarý. Titrerdim uzaklardan geldikçe iniltisi Azgýn Behemotlarýn, korkunç Maelstromlarýn. Ama ben, o mavi dünyalarýn serserisi Özledim eski hisarlarýný Avrupa’nýn. Yýldýz yýldýz adalar , kýtalar gördüm; çoþkun Göklerinde gez gezebildiðin kadar, serbest O sonsuz gecelerde mi saklanmýþ uyursun Milyonlarca altýn kuþ, sen ey gelecek kudret. Yeter, yeter aðladýklarým; artýk doymuþum Fecre, aya, güneþe; hepsi acý, boþ, dipsiz, Aþkýn acýlýðý dolmuþ içime, sarhoþum; Yarýlsýn artýk bu tekne, alsýn beni deniz. Gönlüm Avrupa’nýn bir suyunda, siyah, soðuk, Bir çukurda birikmiþ, kokulu akþam vakti; Baþýnda çömelmiþ yüzdürür mahsun bir çocuk Mayýs kelebeði gibi kaðýttan gemisini. Ben sizinle sarmaþdolaþ olmuþum dalgalar, Pamuk yüzlü gemilerin ardýnda gezemem; Doyurmaz artýk beni bayraklar, bandýralar; Mahkum gemilerin sularýnda yüzemem Bu þiir 40759 defa okunmuþtur. Diðer: ARTHUR RIMBAUD Þiirleri