Şairleri Göster

Şairler
» A. KADİR BİLGİN
» A.KADİR
» ABDURRAHİM KARAKOÇ
» ADNAN YÜCEL
» ADNAN ÖZER
» AFŞAR TİMUÇİN
» AHMED ARİF
» AHMET ADA
» AHMET ERHAN
» AHMET HAMDİ TANPINAR
» AHMET KUTSİ TECER
» AHMET MUHİP DIRANAS
» AHMET OKTAY
» AHMET SELÇUK İLKAN
» AHMET TELLİ
» AHMET UYSAL
» ARAGON
» ARTHUR RIMBAUD
» ARİF NİHAT ASYA
» ATAOL BEHRAMOĞLU
» ATTİLA İLHAN
» AYDIN HATİPOĞLU
» AZİZ NESİN
» AŞIK VEYSEL
» BEDRİ RAHMİ EYÜBOĞLU
» BEHÇET NECATİGİL
» BEHÇET AYSAN
» BEKİR SITKI ERDOĞAN
» BERTOLT BRECHT
» CAHİT KÜLEBİ
» CAHİT SITKI TARANCI
» CAHİT ZARİFOĞLU
» CAN YÜCEL
» CEMAL SÜREYA
» CEMAL SAFİ
» CEVAT ÇAPAN
» CEZMİ ERSÖZ
» CHARLES BAUDELAİRE
» ECE A. GÜNEL
» ECE AYHAN
» EDGAR ALLAN POE
» EDİP CANSEVER
» ENİS BATUR
» ERDEM BEYAZIT
» ERHAN GÜLERYÜZ
» EZRA POUND
» FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA
» GARCİA LORCA
» GÜLTEN AKIN
» HİLMİ YAVUZ
» HÜSEYİN YURTTAŞ
» MEHMET AKİF ERSOY
» MELİH CEVDET ANDAY
» METİN ALTIOK
» METİN DEMİRTAŞ
» METİN ELOĞLU
» MURATHAN MUNGAN
» NAZIM HİKMET
» NECİP FAZIL KISAKÜREK
» NURULLAH GENÇ
» ONAT KUTLAR
» ORHAN VELİ KANIK
» PABLO NERUDA
» PAUL ELUARD
» PAUL VERLAİNE
» REFİK DURBAŞ
» RIFAT ILGAZ
» S.KUDRET AKSAL
» SALİH POLAT
» SEZAİ KARAKOÇ
» SHAKESPEARE
» SUNAY AKIN
» TURGUT UYAR
» YAHYA KEMAL BEYATLI
» İBRAHİM SADRİ
» YILMAZ ERDOĞAN
» YILMAZ ODABAŞI
» İLHAN BERK
» ÜLKÜ TAMER
» ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN
» ZİYA OSMAN SABA
» ÖMER HAYYAM
» ÖZDEMİR ASAF
» ÖZDEMİR İNCE
» ŞÜKRAN KURDAKUL
» YUSUF HAYALOĞLU

HAYAT BİR EMRİN VAR MI / TİTREK BİR MUM IŞIĞINDA Şiiri

HAYAT BİR EMRİN VAR MI / TİTREK BİR MUM IŞIĞINDA - CEZMİ ERSÖZ
Şiirler

Yıllar sonra itiraf etti. Üniversitede okuyan üç erkek çocuğu vardı ve faşizmin gemiyi azıya aldığı günlerdi. Silahlarını hayatlarının en üstün gücü sayan faşistler tarafından öldürülmemiz an meselesiydi. Küçükyalı MHP’de benim için “vur emri” çıkmıştı. Eve arka bahçelerden dolaşarak giriyordum. Sonra, biz geceleri derin uykulara daldığımızda, sessizce uyanıp sokak kapısının önünde, bir sandalyenin üzerinde sabahlara kadar bekliyormuş: Eve, kapıyı kırıp bizi öldürmeye gelen faşistlere önce kendi canı ve bedeniyle karşı koyabilmek için. Gün ışımaya başladığında biz onu görmeyelim diye usulca yatağına girer, biraz olsun uyumaya çalışırmış.

Çoğunlukla bizim için katlandıklarını göremezdik. Yaptıklarını hemen hiç önemsemezdik. Titrek bir mum ışığı gibi yaşardı. Biz büyük düşlere koşarken, o küçük dünyasında bizim için eşsiz anları örerdi. Farkında değildik. Çok da konuşmazdık onunla. Bir şeyler anlatırdı, sıkılırdık. İçten tek cümlemiz yeterdi, artardı oysa. O cümleyi kuramadık. Vaktimiz kısıtlıydı, devrim yapacaktık, Ama bizim için her gece kapı önünde canını siper eden annemizden haberimiz yoktu! ...

Annemiz, annelerimiz, bizden umudu kesince teselliyi birbirinde arayan kalbi kırık insanlar... Her gün önümüzden defalarca gelip geçen ve bizlere sırılsıklam âşık olan; ama sevgilerine asla karşılık bulamayan o bedbaht insanlar...

Onların tren istasyonlarında, otobüs duraklarında, ağaç altlarındaki bankalarda birbirleriyle konuşurken, dertleşirken, birbirlerine kalplerini açarken görüyorum. Gözlerindeki derin acıları, çamaşır yıkamaktan kurumuş elleri, solgun eşarpları ve insafsız ağırlıktaki alışveriş torbalarının yardımıyla tanışıyorlar birbirleriyle. Hemen oracıkta çocuklarına duydukları o derin sevgiyi, o naif öfkelerini, parçalanmış hayallerini anlatıyorlar birbirlerine.

Ah o evlatlar, o acımasız sevgililer neden hep böyledir onlar? Neden hep böylesine soğuktur kalpleri? İşte hepsi binip gitmişlerdir arzu ve ihtiras tramvaylarına. Arada bir, bir lütuf gibi gelip yüzlerini gösterirler. Ama yanlarında asla kalplerini getirmezler. Düşünmeden ve özensizce konuşurlar onlarla, vakit geçirir gibi. Sıkıcı bir görev gibi! ...

İşte çabucak geçti öfkeleri. Bir sessizlik girdi araya. O eski soru atıldı ortaya. Şimdi nerede ne yapıyorlar acaba? Sabah evden çıkarken ördükleri gül kurusu ya da uçuk mavi veya şarap rengi kazaklarını giymişler midir? İyi bir kahvaltı yapmışlar mıdır? O ışıklı omuzları gece açıkta kalıp üşümüş müdür? Eşleri onlara mutlaka iyi bakmıyordur. Çünkü sadece kendileri onları aşkla düşünüyordur. Çünkü aşkın olmadığı yerlerde geceleri omuzlar açıkta kalır. Aşkın olmadığı yerlerde mutfaklarda besleyici ve lezzetli yemekler pişmez. Aşk yoksa gözyaşı ve dokunaklı dizelerle örülmüş gül kurusu kazaklar giyilmez, unutulur. Aşkın olmadığı yerlerde koşullu sevgiler vardır. Herkes birbirine sevgisini ölçerek, biçerek verir. Oysa anneler çocuklarını, yani aşıklarını hep yarın öleceklermiş gibi doyasıya ve imkânsız bir aşkla severler.

Oysa çocukları sevgililerinin kendilerine öyle ya da böyle veda edişlerini hiç unutmazlar ve hep yürek çarpıntısıyla anarlar da, ama annelerinin onlar giderken, evden çıkarken sırtlarına hafifçe utanarak, belli belirsiz dokunmalarını hemen hiç hissetmezler, hissetseler de üzerinde pek durmazlar. Omuzlarına o arkadan dokunuşun içinde çok büyük anlamlar vardır. O dokunuşta imkânsız bir aşk vardır oysa...

Anneleri görüyorum buradan. Birbirlerinin kırık kalplerini sarmak, o umutsuz ve imkânsız aşklarının acısını dindirmek için tren istasyonlarında, otobüs duraklarında, ağaç altlarındaki banklarda bir araya geliyorlar. Gözlerindeki derin acıları, çamaşır yıkamaktan kurumuş elleri, solgun eşarpları ve insafsız ağırlıktaki alışveriş torbalarıyla... Titrek bir mum ışığında yaşayan annemiz, annelerimiz. Biliyorum her şey için çok geç değil; ama yaptıklarımdan utanıyorum. Çok utanıyorum! ...

Bu şiir 15371 defa okunmuştur.

Diğer: CEZMİ ERSÖZ Şiirleri


Akşam Şiirleri | Anne Şiirleri | Asker Şiirleri | Ayrılık Şiirleri | Aşk Şiirleri | Baba Şiirleri | Bayrak Şiirleri | Dost Şiirleri | Gece Şiirleri | Gurur Şiirleri | Hayat Şiirleri | Kadın Şiirleri | Sabah Şiirleri | Savaş Şiirleri | Sevda Şiirleri | Sevgi Şiirleri | Sevgili Şiirleri | Vatan Şiirleri | Veda Şiirleri | Yaşam Şiirleri | Zaman Şiirleri | Çiçek Şiirleri | Ölüm Şiirleri | Özlem Şiirleri | İstanbul Şiirleri |


Döviz ve Altın Fiyatları, Güncel Döviz ve Altın Piyasası


E-sehir.com © 2004 - 2020, Türkiye Şehir Rehberi ve Bilgi Kaynağı